يكي از پديده هاي اجتماعي كه سابقه ي ان را مي توان به بلنداي زيست اجتماعي انسان دانست پديده «تعاون و همكاري» است . انسان هيچگاه قادر نبوده و نيست كه بتواند به صورت فردي و بدون همكاري ديگران به زندگي خود ادامه دهد؛ به همين لحاظ جامعه را تشكيل داده و با استفاده از اصل تعاون و همكاري به رفع نيازهاي خود پرداخته است .
متفكران قديم وجديد هم در تمدن شرق و هم در تمدن غرب به اين نكته اذعان داشته و مطالب زيادي پيرامون ان گفته اند از جمله : عبدالرحمن بن خلدون مشهور به ابن خلدون ، جامعه شناس اسلامي در كتاب معروف خود « مقدمه » مي نويسد :
« افراد يك جامعه با يكديگر همدستي و تعاون مي كنندتا بتوانند وسايل معاش خود را فراهم سازند». در جاي ديگر ابونصر فارابي فيلسوف مشهور اسلامي در كتاب « آراء اهل مدينة الفاضلة» مي نويسد:
« بشر براي بقاء خود و براي ان كه به سر حد كمالات انساني برسد نيازمند چيزهاي بسياري است كه به تنهايي از عهده ي انجام ان بر نمي ايد بلكه نيازمند گروهي است كه هريك نيازي از نيازهاي او را براورد».
ژان ژاك روسو نظريه پرداز مشهور پيمان اجتماعي فرانسه در كتاب « قرارداداجتماعي» مي نويسد:« من گمان مي كنم كه نوع انسان هنگاميكه مجاهدات تك تك همنوعان ، اورابراي زنده ماندن در آن شرايط محكوم به شكست كرده به وحدت و اتفاق نايل امده است . از انجا كه انسانها نمي توانند قدرتهاي تازه ايجاد كنند بلكه فقط قادرند قدرتهايي را كه واقعا" وجود دارند در هم اميزند و به انها جهت بدهند انسانها وسيله ي ديگري را براي حفظ خود در اختيار ندارند مگر ان كه با وحدتشان قدرت انباشته اي را ايجاد كنند .اين انباشتگي كلي قدرت نمي تواند جز از طريق همكاري قدرتهاي بيشماري كه منفرد و پراكنده هستند ظهور كند».
سعدي عليه الرحمة نيز مي فرمايد:
خدا را بران بنده بخشايش است كه خلق از وجودش در آسايش است
خنك ان كه آسايش مرد و زن گزيند بر آسايش خويشتن
علاوه بر اينها در آيات قران و روايات زيادي در اسلام روي مسئله ي كمك به ديگران و تعاون و همكاري تاكيد بسياري شده است .بشر با استفاده از اصل «تعاون و همكاري »توانسته رفاه لازم را براي خود تامين نمايد.در دوران جديد ، پس از تحولاتي كه در پانصد سال گذشته در مغرب زمين روي داد برنامه هاي رفاه اجتماعي شكل گرفت و رفته رفته توسعه يافت . يكي از برنامه هاي رفاه اجتماعي توسعه ي بيمه هاي اجتماعي بود . بر اساس قانون بيمه مصوب سال 1315 ايران با بروز حادثه ،خسارت وارده به شخص را جبران مي كند و يا به مقدار معيني بپردازد . متعهدرا «بيمه گر» و طرف تعهدرا «بيمه گزار » مي گويند . وجهي را كه بيمه گزار مي پردازد«حق بيمه » و آنچه را كه بيمه مي شود «موضوع بيمه » مي گويند.
در جامعه ي پيشرفته ي امروزي بيمه هاي اجتماعي از اركان رفاه اجتماعي محسوب مي شوند كه عرصه هاي زيادي از حيات جمعي را پوشش داده اند . مشهورترين اين بيمه ها عبارتند از : بيمه خدمات درماني ، بيمه تكميلي ، بيمه خودرو ،بيمه ساختمان ، بيمه آتش سوزي
بيمه حوادث تحصيلي دانش آموزان و كاركنان ، بيمه مسئوليت مدني .
در جامعه ي كنوني انسانها پولها و وجوه اندك خود را روي هم مي ريزند و همگي از عوايد مثبت ان بهره مند مي شوند . خريد سهم در هر يك از شركتهاي تعاوني و پرداخت حق بيمه به يك سازمان و و شركت بيمه ، نمونه اي از اين روي هم ريختن وجوه است. آموزش و پرورش نيز بر آن بوده و هست تا با استفاده از آموزه هاي ديني ، سخنان بزرگان و متفكران و تجارب تاريخي ايران و ساير كشورها به توسعه ي برنامه هاي رفاهي و خصوصا" بيمه هاي اجتماعي بپردازد.
با كدامين لغتي من زتو تكريم كنم بهر آن همت والاي تو تعظيم كنم
اي معلم چه كنم بهر تو جز آنكه به صدق شاخه اي از گل معني ، به تو تقديم كنم
حسين شعبان پور